Levensloop
Even leek het er op dat ik niet zou terugkomen in de Tweede Kamer, maar omdat zes PvdA-Kamerleden tot het kabinet toetreden, werd ik alsnog beëdigd. En dat is maar goed ook. Ik was niet te genieten. Ook iedereen thuis is daarom echt blij dat ik de Kamer weer in ga.
In de Kamer zal ik mij – hoop ik – blijven inzetten voor chronisch zieken en gehandicapten die tegen discriminatie aanlopen. Dit gebeurt nu nog veel te vaak. Bijvoorbeeld bij het zoeken van werk, bij het sporten, bij het vinden van woonruimte en ga zo maar door. Ik wil een samenleving waaraan iedereen kan meedoen. Een ongedeelde, geëmancipeerde samenleving.
Falend ouderschap heeft bijzonder mijn aandacht. Er is wat mij betreft sprake van falend ouderschap wanneer een rechter besluit een kind uit huis te plaatsen. Ouders bewijzen dan dat ze niet in staat zijn een kind op te voeden. Vaak hebben deze mensen na verloop van tijd weer een kind in de wieg liggen. Hier is het kind niet bij gebaat. Ik werk aan een wetsvoorstel dat een einde moet maken aan deze onverantwoordelijke toestanden.
Als volksvertegenwoordiger wil ik gemakkelijk benaderbaar zijn. Mensen moeten bij mij hun ideeën en kritiek kunnen spuiten. Ik neem dat mee naar Den Haag. Maar een volksvertegenwoordiger moet ook een realist zijn. Durven zeggen dat niet alles kan. Een volksvertegenwoordiger die iedereen te vriend wilt houden, kun je niet vertrouwen. lees meer
